Strona Główna
  AKTUALNO¦CI    ||    GARNIZONOWE ZESPOŁY CARITAS    ||    WYDAWNICTWO    ||    KONTAKT
16.05.2015
foto.

W dniach 13 16 maja 2015 r. odbyła się kolejna już Sesja egzystencjalno-duchowa pt. Człowiek i wojna przeznaczona dla żołnierzy, którzy uczestniczyli w misjach poza granicami państwa. Przedsięwzięcie Caritas Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego zorganizowane we współpracy z Departamentem Komunikacji Społecznej MON wpisuje się w spektrum działań podejmowanych w resorcie Obrony Narodowej na rzecz żołnierzy powracaj±cych z misji wojskowych oraz ich rodzin.

Uczestnicy Sesji egzystencjalnej to żołnierze w służbie czynnej, najczę¶ciej weterani wielu misji wojskowych, głównie bojowych: w Libanie, na Bałkanach, w Iraku
i Afganistanie. Przybyli do O¶rodka Charytatywno-Szkoleniowego w Popowie-Letnisko w diecezji płockiej, aby niezależnie od wyznawanej religii czy stosunku do wiary, z dala od żołnierskiej codzienno¶ci, w oderwaniu od zadań służbowych, w ci±gu trzech dni w atmosferze bezpieczeństwa, wzajemnego szacunku i życzliwo¶ci  raz jeszcze spotkać towarzyszy misyjnej służby, podzielić się swoimi przeżyciami, je¶li trzeba – znaleĽć zrozumienie i wsparcie.

Podobnie, jak cztery wczeniejsze, tak i obecn± Sesję poprowadził ks. Ojciec Józef Augustyn SJ jezuita, dowiadczony kierownik duchowy, rekolekcjonista, o dużym autorytecie zarówno wród osób konsekrowanych, jak i w rodowiskach wieckich. Współprowadz±cymi byli księża kapelani uczestnicy misji wojskowych oraz psycholodzy posiadaj±cy dowiadczenie misyjne, a także w zakresie udzielania pomocy osobom znajduj±cym się w kryzysie psychologicznym.

            Merytorycznym celem sesji egzystencjalno – duchowej było wzbudzenie refleksji nad sob±, swoim życiem i postępowaniem, prowadz±cej do większego samopoznania, pełniejszej ¶wiadomo¶ci swoich emocji i postaw moralnych. Celowi temu przy¶wiecało przesłanie, aby żołnierze obci±żeni misyjnymi do¶wiadczeniami i traumatycznymi przeżyciami mogli bez lęku i obaw mówić o nich, nazywać towarzysz±ce przeżyciom stany emocjonalne. Aby bogatsi o osobiste do¶wiadczenia, silniejsi i ubogaceni duchowo – w przyszłych trudnych sytuacjach służbowych, a także w relacjach z najbliższymi potrafili zachowywać się spójnie, spokojnie i odpowiedzialnie, adekwatnie do miejsca, czasu, pełnionych ról życiowych (żołnierza, męża, syna, ojca, brata, towarzysza wspólnej służby, s±siada).

Wypełnieniu celu sesji służyły treci konferencji ogólnych. Dotyczyły one m.in. takich aspektów życia duchowego, jak: wolno¶ć i odpowiedzialno¶ć, władza, rozum i sumienie, sprawiedliwo¶ć i równo¶ć, prawo do szczę¶cia, nienawi¶ć i przebaczenie, warto¶ć ludzkiego życia, prawo do obrony, sprawiedliwo¶ć i niesprawiedliwo¶ć wojen, współczucie
i współodczuwanie, warto¶ć miłoci. Wszystkie te kategorie ludzkiej egzystencji przedstawione były przez pryzmat natury człowieka i osadzone w bliskim uczestnikom sesji kontekcie misji wojskowych pełnionych w warunkach wojny. Ojciec J. Augustyn, podejmuj±c okrelon± tematykę umiejętnie rozkładał akcenty, z uwag± wsłuchuj±c się w potrzeby uczestników i wychodz±c im naprzeciw. Niezwykle cenne były odniesienia do własnych dowiadczeń życiowych oraz do współczesnej literatury, zwłaszcza spisanych przez dziennikarzy, wydanych drukiem relacji żołnierzy uczestników misji wojskowych oraz ich bliskich.  

W małych 6-7 osobowych grupach kontynuowano tematykę konferencji pod kierunkiem animatorów księży kapelanów i psychologów, nadaj±c jej wymiar praktyczny.  Uczestnicy w kameralnych warunkach, w atmosferze wzajemnego zrozumienia, zaufania
i dyskrecji otwarcie dzielili się misyjnymi dowiadczeniami. Niektórzy szczerze mówili
o nadal żywych dylematach dotycz±cych misyjnej rzeczywistoci. Inni o problemach dnia codziennego, jakie pojawiły się bezporednio po powrocie i o trudnociach występuj±cych obecnie. Nikt nie pozostawał obojętny.

Ważnym, chociaż nieobowi±zkowym punktem w programie sesji egzystencjalno duchowej była codzienna Msza ¦więta odprawiana za żołnierzy, którzy zginęli na misjach wojskowych oraz w intencji rodzin i samych siebie. Wzruszaj±cy i buduj±cy był fakt, że w Mszy ¦w. za poległych kolegów - towarzyszy misyjnej służby wzięli udział wszyscy uczestnicy Sesji.

Prowadz±cy pozostawali do dyspozycji uczestników również w czasie poza programowym. Każdy mógł skorzystać z indywidualnych konsultacji duszpasterskich lub psychologicznych. Przyjazny klimat wyrażał się także w codziennych nieformalnych spotkaniach i rozmowach towarzyskich. W tym względzie uczestnicy nie oszczędzali również prowadz±cego Sesję ks. Józefa Augustyna. Podczas przerw w zajęciach programowych
i wieczornych rozmów pytali o kwestie dotycz±ce przedmiotu Sesji, ale nie tylko. Np. interesowali się życiem zakonnym. Także miało zadawali pytania bezporednio dotycz±ce życia i dowiadczeń Ojca. Księża kapelani i psycholodzy mieli wspólne z uczestnikami wspomnienia misyjne. 

Majowa Sesja egzystencjalno duchowa potwierdziła, że uczestnictwo w misjach wojskowych wywiera silny wpływ na życie żołnierzy i ich najbliższych. Atmosfera Sesji sprawiła, że korzyci z niej czerpali bez wyj±tku wszyscy uczestnicy: żołnierze i prowadz±cy. To dobre, wartociowe dowiadczenie. Zaangażowanie i aktywno¶ć podczas zajęć, deklarowana chęć uczestniczenia w kolejnych edycjach oraz wnioski żołnierzy
o umożliwienie skorzystania z Sesji egzystencjalno duchowych większej iloci uczestników misji wojskowych, wiadcz± o dużym zapotrzebowaniu na tę formę duchowej konfrontacji z misyjnymi przeżyciami oraz pomocy w tworzeniu relacji i utrwalaniu więzi z najbliższymi po powrocie.

 

 
 
 
Teresa DAROSZEWSKA